Ga naar de inhoud

12 dagen niet gerookt! | Weekupdate #2

12 oktober 2017 Leestijd:

Het voelt wel als afscheid...

Dit is mijn derde blog in mijn strijd met de sigaret. In het eerste blog lees je dat ik al veel vaker gestopt ben en hoe ik het deze keer anders aanpak. Het tweede gaat over de hulpmiddelen die ik inzet. Dit blog gaat voornamelijk over de emotionele kant van het stoppen. Ik heb het af en toe best moeilijk.

Zondagochtend 07:00 uur. Ik sta klaarwakker naast mijn bed. Dat gebeurt nooit kan ik je vertellen. Ik loop naar mijn auto om met Mac (mijn hond) naar het strand te gaan voor een lange wandeling. Om er bij mijn auto achter te komen dat ik zowel de sleutel als Mac vergeten ben. En zo gaat het de hele dag door eigenlijk. Met als resultaat dat ik behoorlijk knorrig en negatief word. En ook dat gebeurt me eigenlijk nooit.

Ik probeer de betekenis van 'verslaving' uit te leggen aan vrienden die deze afhankelijkheid niet kennen. Het valt nog het best te vergelijken met het missen van een goeie vriend of vriendin. Iemand met wie je al jarenlang lief en leed deelt. Zij was er toen het uitging met mijn relatie, gaf me rust toen ik met een burnout thuiszat en was het vertrouwde gezicht op het feestje waar ik niemand kende. En nu moet ik afscheid van haar nemen.

Ik verklaar de relatie total loss.

Jij en ik. Wij. Wij zijn niet meer. En dat is prima want de voordelen zijn na 12 dagen stoppen met roken al overduidelijk. Ik ruik en proef al beter, het 'vliesje' over mijn longen is weg, ik voel me 'schoner' en best goed over mezelf omdat het me tot zover al gelukt is.

Waar ik nog wel mee worstel zijn de momenten die beginnen met de gedachte: Zo. En nu even roken. Waarna ik mezelf meteen corrigeer, maar waarbij het gevoel nog wel even een minuut of twee bij me blijft. Dat is doorbijten. Gelukkig ben ik een pitbull.

 Ik hou het nog wel even vol! Wat doen jullie tijdens die twee minuten momentjes?

Groeten,

Rogier