Ga naar de inhoud

19 november 2018 Leestijd:
Door Tamar Klijsen

'Blijven zoeken naar de juiste oplossing en zorg'

Het is Week tegen Kindermishandeling. Het thema dit jaar: 'Ik maak het verschil'. Iedereen kan namelijk iets betekenen voor een kind dat opgroeit in een onveilige thuissituatie. Janet van Bavel is klinisch psycholoog. Ze werkte als manager bij het Kinder- en Jeugdtraumacentrum in Haarlem en als projectleider bij de Academische Werkplaats Kindermishandeling. Zij deed als manager niet zelf melding, maar was wel betrokken bij een melding die een therapeut in haar team deed.

'Het ging om een gezin: vader, moeder, een zoon van 12 jaar en een dochter van 10 jaar. Moeder meldde zich bij het Kinder- en Jeugdtraumacentrum vanwege verward gedrag bij haar beide kinderen en toenemende agressie bij haar zoon, een jongen met een licht verstandelijke beperking. Zij en haar man bleken in een vechtscheiding verwikkeld en de kinderen waren regelmatig getuige van heftige ruzies tussen hun ouders. Meestal waren dat alleen woordenwisselingen, maar vlak voor de aanmelding bij het traumacentrum waren er ook een keer klappen gevallen. Door buren werd de politie toen ingeschakeld.

De beide ouders stemden in met een behandeling en de betrokken psychotherapeut en GZ-psycholoog zijn meer dan een jaar bezig geweest om de relaties binnen het gezin te verbeteren en ondersteuning aan de kinderen te bieden. Daardoor ging het soms een tijdje beter, maar steeds vond er weer een terugval plaats. Ook in het gedrag van de kinderen. Dit leek direct samen te hangen met incidenten tussen de ouders. De ontwikkeling van de kinderen werd in de ogen van de therapeuten daarom ondermijnd en in het team werd regelmatig gesproken over een melding bij Veilig Thuis.

Er volgde nóg een incident: moeder wilde een weekje op vakantie, maar zoon wilde niet naar zijn vader. Vader had inmiddels een nieuwe vriendin en wilde zoon niet opvangen als hij dat zelf niet wilde. Moeder ging toch gewoon op vakantie en liet de kinderen bij vader voor de deur achter. Toen werd besloten om melding te doen bij Veilig Thuis.

Veilig Thuis deed navraag bij de politie en er bleken al meerdere meldingen bij de politie te zijn gedaan van dreigementen en geschreeuw voor de deur bij moeder. Tijd om in te grijpen dus. De Raad voor de Kinderbescherming heeft dit na onderzoek ook voorgesteld aan de rechtbank. Er is nu sprake van een ondertoezichtstelling. De zoon is steeds agressiever geworden, zijn therapie is stopgezet en hij is inmiddels gesloten geplaatst. Met de dochter gaat het veel beter. Ze woont bij haar moeder en is af en toe bij haar vader.

Deze casus speelde vóór de vernieuwing van de Meldcode. Je ziet dat er betrekkelijk lang geaarzeld werd over een melding bij Veilig Thuis. Dat is omdat een melding bij Veilig Thuis voorheen betekende dat andere vormen van hulp werden gestaakt. Je gaf een cliënt als het ware uit handen en dacht niet meer mee over de verdere aanpak. Met de verbeterde Meldcode betekent een melding bij Veilig Thuis niet meer dat wij het contact met de cliënt verliezen. Alle betrokken partijen blijven zoeken naar de juiste oplossing en zorg. Dat vind ik persoonlijk de grootste verbetering.’

Tamar Klijsen