Ga naar de inhoud

Weer even directeur

6 november 2018 Leestijd:

De moeder van Sylvia Eickholt heeft Alzheimer en kan zich de namen van haar kinderen en kleinkinderen al niet meer herinneren. De geluksmomenten die Sylvia desondanks nog steeds met haar moeder beleeft, brachten haar op het idee die momenten ook voor andere ouderen met dementie te creëren. Dat doet ze met Het Momentum, een collectief van enthousiaste en betrokken en vrijwilligers. Maandelijks schrijft Sylvia voor ons een gastblog over zo'n geluksmoment.

In de huiskamer van mijn moeder is het een bonte verzameling van zeer verschillende bewoners. Ongeacht fase van dementie en achtergrond bivakkeren deze bewoners dagelijks bij elkaar omdat ze zijn ingedeeld op volgorde van binnenkomst in het woonzorgcentrum. Toen mijn moeder daar net woonde, nu acht jaar geleden, heb ik diverse malen gevraagd of ze niet beter konden indelen op de mate van dementie. Op die manier hoopte ik dat mijn moeder wat meer gelijkgestemden zou kunnen vinden in haar nieuwe woonomgeving.

Diverse groep

Nu begrijp ik dat dat praktisch onmogelijk is, gezien het verloop en de ontwikkelingen binnen de groep. Het gezelschap is de afgelopen jaren al diverse malen van samenstelling gewijzigd, maar het bonte blijft. Maar het mooie is dat gelijkgestemden elkaar, ondanks die diversiteit, weten te vinden.

Heer met aanzien

Zo woont er in de groep van mijn moeder ook een statige meneer, een vroeger directielid van diverse hoog aangeschreven internationale concerns. Zo nu en dan klets ik wat met hem over het concern waar we allebei hebben gewerkt. De meeste van zijn opmerkingen gaan dan over ondernemingsraden, projecten en delegeren, maar er is ook duidelijk interesse voor wat ik daar deed.

Touwtje

Een paar dagen na zo'n gesprek kwam meneer duidelijk verheugd naar me toe. Toen hij voor me stond, vouwde hij zijn handen open en toonde me een touwtje. Hij trok het strak aan beide uiteinden en zei: ‘Dat is misschien te gebruiken voor je communicatie. Als een lijntje? Als je het iets vindt, bouwen we er een projectje omheen.’ Schitterend! Nog altijd denken in projecten én onthouden waarin ik werkzaam ben!

Waardig

De laatste tijd vind ik meneer wat meer afwezig, minder alert. Daarom vroeg ik hem onlangs of hij misschien interesse had om directeur te worden van Het Momentum. Onmiddellijk zag ik het directielid van vroeger weer verschijnen. Rechtop in zijn stoel, alert en nog altijd vol grootse plannen. Sindsdien leest meneer zo nu en dan een notitie, die ik bij me heb voor een of ander overleg of bijeenkomst. Zijn reacties zijn bedachtzaam. Hij wil het namelijk eerst goed lezen voor hij een reactie geeft, zo zegt hij. Het is heerlijk om weer wat van zijn waardigheid van vroeger terug te zien! Ik ben dankbaar dat we met ons collectief kunnen bijdragen aan het levensgeluk van mensen zoals deze meneer.

Volg Het Momentum

www.hetmomentum.nl

www.facebook.com/hetmomentum

www.twitter.com/hetmomentum