Ga naar de inhoud

Een heel bijzondere vrijwilliger

4 december 2018 Leestijd:

De moeder van Sylvia Eickholt heeft Alzheimer en kan zich de namen van haar kinderen en kleinkinderen al niet meer herinneren. De geluksmomenten die Sylvia desondanks nog steeds met haar moeder beleeft, brachten haar op het idee die momenten ook voor andere ouderen met dementie te creëren. Dat doet ze met Het Momentum, een collectief van enthousiaste en betrokken en vrijwilligers. Maandelijks schrijft Sylvia voor ons een gastblog over zo'n geluksmoment.

Het Momentum begon slechts elf maanden geleden als een pilot op de psychogeriatrische afdeling van mijn moeder, maar krijgt nu al zo veel erkenning. Inmiddels hebben meerdere partijen interesse en won onze pilot de vakjuryprijs voor het beste verbeterinitiatief binnen een zorggroep. Toch is de mooiste blijk van waardering wel de spontane inzet van die ene vrijwilliger, die zelf ook op een PG-afdeling woont.

Oók vrijwilliger

Deze man geniet wekelijks met volle teugen van het bezoek van zijn vrijwilligster. Samen gaan ze erop uit, terwijl hij eindeloos vertelt over zijn kwajongensstreken van vroeger. Hij raakte op die manier zo gecharmeerd van ons vrijwilligerswerk dat hij iets terug wilde doen. En daarom werd meneer óók vrijwilliger en bedacht hij zelf wie hij wilde helpen. Sinds een paar maanden bezoekt hij elke avond van de week een van zijn medebewoners, verderop in de gang. Ik ken deze meneer niet persoonlijk, maar weet via via dat hij vroeger zeker ook van gezelligheid hield.

Luisterend oor

Om klokslag 21.00 uur gaat onze vrijwilliger zijn kamer binnen en blijft daar precies een uur. Samen zitten de mannen aan de kleine eettafel. De bewoner houdt een monoloog van een uur. Zijn bezoeker, onze vrijwilliger, meldt steevast na afloop dat het weer precies hetzelfde verhaal was. Over alles waarmee die meneer helaas niet blij meer is. ‘Ik word er wel eens tureluurs van, maar ach, hij heeft weer even kunnen spuien,’ zegt onze vrijwilliger dan. Heel bijzonder, omdat hij zelf graag praat en liefst overal op inhaakt. Hij is echt de gangmaker van de huiskamer, maar in dat uur biedt hij een luisterend oor. Als we hem vragen waarom hij dat nou eigenlijk als vrijwilliger doet, is hij heel duidelijk: ‘Ach ja, die man heeft het nu zo moeilijk en ik kan daar best een uurtje per dag wat aan doen!’

Zingeving

Ik vind dat fantastisch! Fijn voor de medebewoner, die nu dagelijks zijn verhaal kan doen tegen iemand die echt  luistert. Hopelijk lucht dat op en beleeft hij hierdoor weer momenten van gezelligheid en vrolijkheid, net zoals vroeger. En het is ook heel goed voor de vrijwilliger zelf:  hij heeft weer een doel en hij wordt zeer gewaardeerd om zijn inzet. Zingeving dus! Wellicht zijn er onder bewoners nog wel meer potentiële vrijwilligers. Zeker iets om te onderzoeken.

Hartverwarmende matches

Zo’n match tussen twee mensen is mooi om te zien. Ik geniet er echt van als ik buiten een van onze vrijwilligers tegenkom met een bewoner. Samen wandelen, of binnen gezellig aan de koffie, de krant lezen, Andre Rieu luisteren of een spelletje doen. Een enkele keer vliegen de badminton shuttles zelfs door de gang bij een zeer kwieke bewoner en sportieve vrijwilliger. Soms vang ik ook flarden van een goed gesprek op: over het nieuws, de zwarte pietenkwestie of gewoon het weer. En ik ken een vrijwilligster die heerlijke handmassages geeft, omdat dat dat een van de weinige manieren waarop ze nog contact kan maken met haar bewoner. Ik ben ongelooflijk trots op al onze vrijwilligers!

Volg Het Momentum

www.hetmomentum.nl

www.facebook.com/hetmomentum

www.twitter.com/hetmomentum