Ga naar de inhoud

Kom jij mij helpen?

4 april 2018 Leestijd:

‘Uhm ja, ik moet ook mijn haren wassen en zo. Kun je dat wel?'

Tommie is verpleegkundige en heeft een eigen blog waarop hij zijn ervaringen deelt. Hij schrijft elke maand een gastblog voor VWS. Hij beschrijft wat hij meemaakt en ervaart. De leuke en de minder leuke dingen. Hoe mooi het is en hoe moeilijk het soms kan zijn.

Een beetje vreemd

De deur gaat open. ‘Goedemorgen mevrouw, ik ben Tommie.’ In de deuropening staat een wat kleine oudere vrouw met haar rollator. ‘Oh, hoi hallo… uhm, kom maar binnen hoor, jongen.’ Ik zie aan mevrouw dat ze het ongemakkelijk vindt. We staan nu in de hal en ik geef haar een hand. Ik ben de enige man die in deze wijk werkt en kom vandaag voor de eerste keer bij mevrouw.

‘Kom jij mij helpen jongen? Ik moet vandaag douchen hè…’

‘Alleen als u dat wilt, mevrouw’

‘Uhm ja, ik moet ook mijn haren wassen en zo. Kun je dat wel?'

‘Ja zeker, dat kan ik wel.’

‘Kousen aantrekken ook?’

‘Ja natuurlijk mevrouw, dat kan ik ook.’

‘Ah oké, kom maar verder dan jongen.’

We lopen samen naar de woonkamer, waar mevrouw aan tafel gaat zitten. Ik kan zien dat ze niet op haar gemak is. ‘Vindt u het vervelend?’ vraag ik, terwijl ik ook ga zitten. ‘Ja, niet voor jou hoor jongen. Ik ben het niet gewend. Normaal zijn het altijd zusters hè?’ Dat beaam ik. Na enige twijfeling zegt ze: ‘Er is nog nooit een man geweest die mij moest helpen met douchen.’ Ik antwoord: ‘Ik begrijp u mevrouw. Raar als er dan ineens een jongen aan de deur staat hè?’ Ze knikt en herhaalt nogmaals dat ze het niet gewend is.

Een zuster, maar dan anders

Om haar gerust te stellen zeg ik: ‘Eigenlijk ben ik ook gewoon een ‘zuster’, alleen dan een man…’ Mevrouw kijkt mij aan, ik zie een lach verschijnen op haar gezicht. ‘Dat ik dit nog meemaak op mijn leeftijd…’, grinnikt ze zacht. Ik zie dat ze het nog vreemd vindt, gelukkig kan ze er om lachen. “Nou, vooruit dan jongen, nu ben je er toch!” zegt mevrouw terwijl ze opstaat. Nu moet ik ook lachen. Het ijs is wel een beetje gebroken volgens mij.

Onder de douche

‘Kun je mijn rug ook insmeren jongen?’ vraagt ze en ik antwoord grappend van niet.“Ja, nu mag je ook alles doen he!” roept ze en natuurlijk smeer ik haar rug in. Wat mooi, denk ik bij mezelf, ik zie dat ze op haar gemak is. Mevrouw komt uit een tijd waarin mannen en vrouwen alles apart deden. Ze is 60 jaar getrouwd geweest, haar man is 8 jaar geleden gestorven. Ze woont nog steeds in het huis waar ze altijd samen hebben gewoond. Nu staat er ineens een (jonge)man aan de deur. Die haar ook nog eens komt helpen bij het douchen. Mevrouw moet zich dan letterlijk bloot geven. Voor mij is het mijn werk, maar voor mevrouw is het anders. Wat goed dat ze het toch toelaat en dat ze zich eroverheen zet.

Goed gevoel

We zijn weer in de huiskamer. ‘Nou die kousen nog hè, jongeman’, herinnert ze me vriendelijk, ‘Zo, ik moet hier wel hard werken hoor, mevrouw!’ zeg ik met een lach. ‘Ja, maar jij bent een man, die moeten hard werken’, lacht ze terug. Wat mooi, toen ik binnenkwam voelde mevrouw zich wat ongemakkelijk en nu zie ik haar lachen. ‘En, viel het mee?’ vraag ik, terwijl ik me klaarmaak om te gaan. ‘Het was hetzelfde als met de zusters eigenlijk. Het is gewoon het idee denk ik... Ik twijfelde wel hoor, jongen.’ Ik antwoord: ‘Ja, dat zag ik aan u. Wel goed dat u het toch heeft gedaan, vind ik. Ik begrijp dat het niet makkelijk is voor u.’ Ze knikt en zegt: ‘Ja, maar nu is het goed. En ik heb wat te vertellen aan de andere dames. Misschien zijn ze wel jaloers!’ zegt ze grappend. Ik moet lachen, wat een leuk en grappig mens. ‘Tot de volgende keer mevrouw!’ zeg ik, terwijl ik haar een hand geef. ‘Tot de volgende keer jongen!’ antwoordt ze. Ik verlaat het huis en loop met een goed gevoel richting mijn auto.

Tommie Niessen
Verpleegkundige & Schrijver/blogger

Website:        https://tommieniessen.nl/
Facebook:     https://www.facebook.com/tommieindezorg/
Instagram:    https://www.instagram.com/tommieindezorg/
Twitter:          https://twitter.com/tommieniessen/