Ga naar de inhoud

Wijze Grijzen

11 juli 2018 Leestijd:

Levenslessen van tachtigplussers

Ouder worden. We hebben er allemaal wel een beeld bij. Blijven we gezond? Blijven we helder van geest? Waar maken we ons druk om, of doen we dat helemaal niet meer? We vroegen het vier ervaringsdeskundigen, drie dames en een heer die de leeftijd van 80 of zelfs 90 al ruim gepasseerd zijn.

Mevrouw Kensen is 81 jaar. Ze groeide op tussen het koper, soldeer, kranen en andere huishoudelijke artikelen. Het loodgietersbedrijf, dat haar vader begon, is al ruim 80 jaar een begrip in Haarlem en omstreken. Haar man, broer, zoon en ook zijzelf werkten in het bedrijf. Het maakte haar tot een - zeker voor die tijd - zeer zelfstandige vrouw met een eigen inkomen en verworven vrijheden.

Mevrouw Kensen

Werkte u graag?

‘O ja. Ik heb tot vier jaar geleden nog de boekhouding gedaan voor het familiebedrijf. Alles handmatig, dat wel. Vroeger werd je als vrouw ontslagen zodra je trouwde. Dat was veel te riskant, je kon wel zwanger worden of zo. Wat een geluk heb ik gehad dat ik bij mijn vader werkte. Bij ons was dat geen punt. Het zou ook niets voor mij zijn: in huis rondjes draaien en stof afnemen. Nee, het werk gaf me veel voldoening. En een eigen inkomen en daarmee ook vrijheid. Dat vond mijn man nog wel eens lastig in het begin.’

‘Mijn man ging kamperen met vrienden in Denemarken en ik had vrienden en vriendinnen die ik regelmatig zag. Dat geeft je nieuwe inzichten waardoor het lukt om problemen te overbruggen. Je moet toch iets voor jezelf hebben, je blijft immers niet altijd met z’n tweeën.’

Waar kwam die zelfstandigheid vandaan?

‘Een beetje eigenzinnig ben ik wel. En ik had een Duitse moeder van wie we altijd tüchtig bezig moesten zijn. Nuttig dus. Dat was niet leuk als je bijvoorbeeld helemaal op ging in het lezen van een boek, maar het heeft me ook veel goeds gebracht.’

Hoe gaat u om met het ouder worden?

‘Ik heb door hartfalen en een aneurysma in mijn buik zo op het randje gelegen, dat dit mijn toegiftdagen zijn en daar geniet ik van. Als ik alles van te voren geweten had, dan had ik me waarschijnlijk zorgen gemaakt. Dus het is goed dat je niet weet wat je te wachten staat en dat je leeft in het moment. Als ik door de tuin loop en ik zie een viooltje tussen de tegels door piepen, dan denk ik: wat een overlever, daar neem ik een voorbeeld aan. Het zijn de kleine dingen waar je je aan kunt optrekken.’  

Dit interview is tot stand gekomen in samenwerking met zorgorganisatie Kennemerhart.

wijze grijzen