Ga naar de inhoud

Wijze Grijzen

26 juli 2018 Leestijd:

Levenslessen van tachtigplussers

Ouder worden. We hebben er allemaal een beeld bij. Blijven we gezond? Blijven we helder van geest? Waar maken we ons druk om, of doen we dat helemaal niet meer? We vroegen het vier ervaringsdeskundigen, drie dames en een heer die de leeftijd van 80 of zelfs 90 al ruim gepasseerd zijn.

Meneer Watson is 91 jaar. Hij groeide op in een vissersstadje in de provincie Lincolnshire, noordoost Engeland. Nog altijd is aan zijn uitspraak goed te horen waar hij vandaan komt. En anders verraadt zijn stopwoordje ‘well…’ het wel. Maar één ding is zeker: hij is ‘nog redelijk mobiel’ en happy, zolang ie maar kan ballroom dansen.

Over de liefde…

‘Mijn eerste liefde ontmoette ik in New Zeeland. Een Maori – meisje. Ze wilde samenwonen, maar ik was jong en wilde nog reizen, de wereld zien. Ik beloofde haar te schrijven, dat heb ik nooit gedaan. Uiteindelijk trouwde ik met een Indische vrouw. Toen zij een baan kon krijgen in het onderwijs in Nederland vroeg ze of ik mee ging. Ik was 35 en nog nooit in Nederland geweest.’

Ze gingen en meneer Watson voelde zich hier thuis. ‘Net als in Engeland zijn er veel vriendelijke mensen hier.’ Na 30 jaar huwelijk overleed zijn vrouw aan longemfyseem. Hij trouwde een goede vriendin van haar met wie hij nog 10 jaar van zijn leven doorbracht totdat ook zij overleed.

Wat is volgens u het geheim van een goed huwelijk?

‘Ik ben ouderwets. Als je getrouwd bent, moet je je vrouw goed verzorgen. Zij komt op de eerste plaats. Ik ben nu te oud voor een relatie. Maar als je het over liefde hebt … dat zit in kleine dingen. Aandacht geven. Af en toe een knuffel, dat wil ik natuurlijk ook. Maar een vaste relatie…nee, dat geeft trammelant.’  

Ouder worden, hoe houd je het leuk?

'Well, ik ben nu 91. Ik ga een keer per week naar de Indische Vereniging in Hilversum. Daar gaan we dansen. Hierdoor wordt mijn body soepeler. Ik krijg meer lucht in mijn longen. Het is goede gymnastiek. Nu ik oud ben, ben ik toch wel beperkt. Door een tia mag ik de Wals niet meer doen. Dan word ik duizelig en val ik. Andere dansen kan ik goed. Ik heb geen vaste danspartner; ik dans met iedereen. Mijn tip: Niet thuis blijven zitten. Je moet zelf wat maken van je leven.'

Dit interview is tot stand gekomen in samenwerking met zorgorganisatie Kennemerhart.