Ga naar de inhoud

Soms even een dip

5 januari 2018 Leestijd:

“Ik zag het echt niet meer zitten en dacht erover om te stoppen met de opleiding.”

Tommie is verpleegkundige en heeft een eigen blog waarop hij zijn ervaringen deelt. Hij schrijft elke maand een gastblog voor VWS. Hij beschrijft wat hij meemaakt en ervaart. De leuke en de minder leuke dingen. Hoe mooi het is en hoe moeilijk het soms kan zijn.

Ik dacht dan altijd; dit gaat mij zeker niet overkomen, zeker weten niet...

Soms even een dip, echt klote is dat. Je ziet het dan ook niet als; “even een dip”. Niks gaat zoals je wilt, je hebt geen motivatie en zit niet lekker in je vel. Het voelt dan alsof er geen einde aan komt. Ik denk dat iedereen dit wel eens meemaakt. Bijvoorbeeld tijdens je opleiding, in je werk of gewoon in je leven. Tijdens mijn opleidingen ging het allemaal best “gemakkelijk”. Soms had ik er ook even geen zin in maar dit waren maar momenten. Ik had leuke stages en fijne begeleiders, het verliep allemaal prima. Soms hoorde ik van klasgenoten of collega’s dat het allemaal niet meer te doen was. Klote stage, rot werk en vervelende collega’s. Sommige van hen zaten er echt helemaal doorheen. Ik dacht dan altijd; dit gaat mij zeker niet overkomen, zeker weten niet...

Ik was er echt klaar mee en had zin om te 'vluchten'

Tot op een gegeven moment…Alles kwam samen leek wel. Het ging uit met mijn vriendin, ik moest verhuizen en ik kwam op een stageplek terecht die echt klote was. Niet om te overdrijven maar die stage was echt een ellende. Zeker omdat ik persoonlijk nog wat dingen had. Ook moest ik gaan afstuderen, dat was geen pretje op die plek. Ik paste niet binnen het team, ik had daar geen uitdaging (dacht ik) en ik voelde me echt buiten de boot vallen. De grootste uitdaging leek wel de omgang met collega’s. Voor mijn gevoel werd ik soms behandeld alsof het mijn allereerste stage was. Terwijl ik al een diploma en bijna vijf jaar werkervaring had. Ik zag het echt niet meer zitten en dacht erover om te stoppen met de opleiding. Ik was er echt klaar mee en had zin om te “vluchten”.

Ik heb mezelf anders opgesteld en de situatie geaccepteerd zoals het was.

Op een gegeven moment kreeg ik het besef dat ik nu aan de beurt was met “de dip”. Die dip die iedereen dus weleens heeft in zijn of haar leven. Dit was best verhelderend merkte ik, dat ik erkende dat het gewoon klote was op dat moment. Ik kreeg hierdoor zelfs wat motivatie en ik zag het ineens als een uitdaging om met deze gemoedstoestand mijn opleiding te halen. Ik heb mezelf anders opgesteld en de situatie geaccepteerd zoals het was. De stage was wel nog steeds een ellende. Ik paste er ook nog steeds niet bij, maar door mijn kijk te veranderen kon ik me ook anders gaan voelen.

Doe je ding en behaal wat je moet behalen

Uiteindelijk heb ik het gehaald, ik was blij dat ik weg was overigens. Maar ik heb er ook veel van geleerd. Ik heb geleerd dat wanneer je de manier waarop je naar iets kijkt verandert je gevoel er ook door verandert. Soms past iets niet bij je, een stage bijvoorbeeld, dat is klote. Maar je moet er toch doorheen, opgeven is ook niks, dan ren je weg voor je probleem. Je moet “problemen” juist aangaan en het als een uitdaging zien vind ik. Dat is soms moeilijk maar als je dan klaar bent kun je wel een beetje trots zijn op jezelf. Dus voor iedereen die nu in zo’n dip zit; doe je ding en behaal wat je moet behalen. Blijf positief, uiteindelijk vind je wel je weg en voel je jezelf weer goed.

Tommie Niessen
Verpleegkundige & Schrijver/blogger

Website:        https://tommieniessen.nl/
Facebook:     https://www.facebook.com/tommieindezorg/
Instagram:    https://www.instagram.com/tommieindezorg/
Twitter:          https://twitter.com/tommieniessen/