Ga naar de inhoud
Interview

‘Studentenhuis’ voor 55+’ers? Een goed idee!

29 maart 2017 Leestijd:

Want: "Oud worden doe je liever niet alleen."

Een bekende vorm van wonen wanneer je studeert is samen met leeftijdsgenoten. In een studentenhuis. Maar waarom zou deze vorm van wonen beperkt moeten worden tot alleen die groep? Jan Ruyten maakte zich hard voor een soortgelijke woonvorm voor ouderen. Hij bedacht een heel nieuw concept: Thuishuizen.

Jan: “Toen mijn vader nog leefde zei hij: “Als ik later oud word, dan vraag ik Piet of hij bij mij komt wonen, want die kan goed schaken. Harry is ook welkom, want die kan lekker koken. En natuurlijk Toos, want die vindt de tuin doen leuk.” Mijn vader had een groot huis. Iedereen zou een eigen kamer krijgen en zijn of haar luie stoel meenemen om in de woonkamer te zetten. Samen gezellig oud worden, dat was het idee. Dat idee heb ik ‘geadopteerd’ en in de vorm van het project Thuishuizen gegoten. En met succes.”

Het nieuwste Thuishuis
Sinds 2015 wonen er 7 alleenstaande ouderen in de leeftijd van 55 tot 85 in het nieuwste Thuishuis in Harderwijk. Het huis heeft 2 verdiepingen met daarin 7 individuele woonruimtes van ongeveer 40m2. Dat zijn de privé-vertrekken van de bewoners. Daarnaast is er een gezamenlijke huiskamer, eetkamer en een keuken. In de keuken staat een koelkast waarin iedere bewoner zijn of haar eigen plankje heeft, evenals een eigen voorraadkastje. Dat moet (ex)studenten bekend voor komen. Ook delen de bewoners een washok, een hobbyruimte, een (zonovergoten) tuin en is er een logeerkamer.

Studenten vs. ouderen
Vraag het iedere (ex)student, allemaal kijken ze met veel plezier terug op hun tijd in een studentenhuis. Er wordt gefeest, samen gekookt en amper schoongemaakt. Dat klinkt als het ideale plaatje. Maar hoe zit het in de Thuishuizen? Koken de bewoners ook samen? En niet minder belangrijk: wordt er weleens ruzie gemaakt? Een bewoner vertelt:

“Ruzie maken doen we eigenlijk nooit. We overleggen alles. Zo zou ik graag een huiskat willen, maar helaas is niet iedereen het daar mee eens. Wel heb ik een konijn, die staat buiten. Dat vindt de rest van de bewoners prima, leuk zelfs! Voor de schoonmaak komt er wekelijks iemand, daar hebben we een potje voor gemaakt. Hebben we er zelf geen omkijken meer naar. Ideaal.”

Dat er plezier gemaakt wordt, is duidelijk. Regelmatig verandert de eettafel in een tafeltennistafel, worden er borrels en etentjes georganiseerd én is er iedere maand een filmavond. Alles mag, niets moet. Sommige bewoners trekken zich wat vaker terug, maar eigenlijk is iedereen altijd in voor een avondje gezelligheid. Precies zoals Jan dit concept bedoeld heeft.

Geen zorg meer nodig
Zijn er dan helemaal geen regels? Jan: “In principe niet. De bewoners maken de regels zelf. In goed overleg. Je merkt dat ze in het begin wat aftastende zijn, maar na verloop van tijd gaan dingen eigenlijk vanzelf. Door deze woonvorm bestrijden we eenzaamheid en dringen zo zorgkosten drastisch terug. Mensen worden zelfredzamer en helpen elkaar vaker. Ze komen samen tot oplossingen en hebben daar geen zorgverleners meer voor nodig. Wat mij betreft komt er in iedere gemeente een Thuishuis!”

Dat het een succesvolle woonvorm is blijkt uit het feit dat bewoners inderdaad minder zorgbehoevend worden. Zo kwam er een nieuwe bewoner met Parkinson in het Thuishuis in Harderwijk wonen. Hij kon niets meer zelfstandig en was compleet afhankelijk van zorg. Na een paar maanden in het Thuishuis namen zijn klachten aanzienlijk af. Zo had hij steeds minder zorg nodig en kan nu zelfstandig een ommetje maken, boodschappen doen en gaan en staan waar hij wil. Hij leefde helemaal op in de nieuwe omgeving. Dit soort succesverhalen zijn voor Jan een bevestiging dat zijn project de spijker op zijn kop slaat.

Maar is een Thuishuis dus écht net een studentenhuis? Bijna wel. Het enige verschil? In een Thuishuis kun je van de vloer eten. In een studentenhuis is dat toch vaak af te raden. En de leeftijd ligt een stukje hoger, uiteraard.

Meer informatie? Kijk op www.thuishuis.org