Ga naar de inhoud

'In het eerste jaar Geneeskunde viel ik snel van de roze wolk af'

9 januari 2018 Leestijd:

Waarom Doa tóch dokter wil worden

Doa is arts in opleiding en blogt als Dokter Do over haar ervaringen. Vanaf nu schrijft ze ook elke maand een gastblog voor VWS.

‘Waarom wil je dokter worden?’ Dat is de eerste vraag die je gesteld wordt als je voor de studie Geneeskunde kiest. Om eerlijk te zijn: ik wist helemaal niet wat ik wilde studeren na het VWO. Ik was zo’n  irritante geluksvogel die ingeloot werd voor de studie in Rotterdam en er verder weinig voor heeft hoeven doen om binnen te komen. Om het nog erger te maken: ik was ook zo’n verwend nest dat erover gedacht heeft te stoppen met de studie waar zo veel mensen van dromen.

Mijn bachelorperiode was een grote zoektocht naar mezelf, naar wat de studie inhield, maar ook naar wat ik wilde met mijn leven. Wilde ik wel écht dokter worden of had ik alleen met de loting meegedaan omdat 18 van de 22 leerlingen in mijn vwo-klas het wilden studeren? Of deed ik mee omdat ik vanuit huis nooit anders heb meegekregen? In de Midden-Oosterse cultuur word je namelijk van kinds af aan geleerd dat je moet studeren en het liefst voor architect, advocaat of arts.

In mijn eerste jaar van Geneeskunde viel ik snel van de roze wolk af. Mijn jaargenoten waren er niet vanaf te slaan, maar ik vond het eerste jaar verschrikkelijk. De stof was niet uitdagend genoeg, ik wist niet waar ik het voor deed en vond de overstap van de middelbare school naar de universiteit niet bepaald een eitje. Daarnaast lukte het mij ook niet om tentamens te halen. Achteraf kwam ik erachter dat je niet zoals op de middelbare school twee dagen van te voren kunt beginnen met leren, maar minimaal twee weken nodig hebt om een tentamen goed voor te bereiden.

Ik meldde mij aan mij bij een studentenvereniging, deed vrijwilligerswerk, zocht een bijbaantje en deed alles behalve écht studeren. Het jaar erop schreef ik me naast Geneeskunde ook nog in voor Rechten. Daarop volgde Pedagogische wetenschappen, Biomedisch wetenschappen, Sociologie, Bouwkunde en instituut Beleid & Management Gezondheidszorg (iBMG). Ik was hevig op zoek naar wat bij mij paste. Zonder resultaat.

Uiteindelijk besloot ik me in mijn laatste bachelorjaar volledig uit te schrijven voor Geneeskunde. Enkel voor een jaartje en dan zou ik terugkomen voor mijn master. Het Erasmus MC voelde inmiddels als een tweede thuis, dus ik wist dat ik terug zou komen. Mijn liefde voor de geneeskunde begon pas tijdens mijn masteronderzoek. Het leek alsof iemand mij in een warm bad had geduwd. Ik was helemaal in mijn element en kon mijn studie combineren met schrijven, wat ik al van jongs af aan deed. Alles viel op zijn plek.

Om mijn familieleden en vrienden op de hoogte te houden van mijn ervaringen tijdens mijn co-schappen, startte ik een blog op Facebook. Dat was lekker laagdrempelig en simpel. Een één-druk-op-de-knop-mentaliteit. Al gauw bleken mijn blogs ook door anderen gelezen en gedeeld te worden. Mensen die ik niet kende. En zo werd iets wat begon als een grapje, een populair blog. De rest is geschiedenis.

Mijn co-schappen, zelfreflectie en schrijven doen mij elke dag  meer beseffen dat ik toch écht dokter wil worden. Niet omdat het gros  van mijn medeleerlingen op school dat wilde. Niet omdat ik vanuit huis niet anders heb meegekregen. Maar omdat ik tijdens mijn master ontdekte dat Geneeskunde niet draait om genezen, zoals ik tijdens mijn bachelor altijd dacht. Ik kon hele lijsten aan ziektebeelden opnoemen, mét alle mogelijke symptomen en behandelingen. Maar tijdens mijn co-schappen leerde ik pas wat een ziektebeeld echt inhoudt. Wat het betekent voor de patient, zijn omgeving en voor mij als dokter. Het schrijven van blogs gaf mij dit inzicht. Dat collega’s zich herkenden in mijn verhalen en enthousiast waren, heeft mij gemotiveerd om door te gaan met schrijven.

Mijn naam is Doa. Ik ben 6e jaars studente Geneeskunde en ondanks dat ik niet veel langer dan 1.63 m. ben, ben ik nog lang niet uitgegroeid als dokter en als mens. Voorlopig blijf ik doorgaan met mensen een kijkje geven in het leven van een arts in spé en blijf ik mijn lief en leed delen. Daarnaast zal ik ingaan op vraagstukken en steeds weer terugkerende trends op het gebied van gezondheid en wat zij deze betekent voor de zorg.

Volg Doa op:

- Facebook: Dokter Do

- Instagram: @dokterdo